Liefs Liss

Psychologiestudentje, spelend met woorden, ontdekt het leven

EMDR (2)

EMDR (2)

Afgelopen vrijdag had ik m’n tweede sessie EMDR en hoewel ik voorbereid was op de naweeën, viel het me behoorlijk tegen. Ik ben eigenlijk weer het hele weekend knock-out geweest en veel meer dan slapen, veel drinken en af en toe wat eten, heb ik eigenlijk niet gedaan.

Eigenwijs als ik was, had ik toch plannen gemaakt voor dit weekend. Ik had bedacht dat ik lekker veel zou gaan schrijven, dat ik alvast wat zou gaan lezen in m’n studieboek. Morgen begint m’n studie namelijk weer en ik wilde een goede start maken. Alvast de eerste twee hoofdstukken lezen, misschien wat samenvatten. Iets te optimistisch dus. Ik denk dat ik wel kan stellen dat ik het ietwat onderschat heb. En dat hele onderschatten is, denk ik, wel deels te wijten ook aan mijn DIS.

DIS

Nu denk je misschien: wat heeft dat met elkaar te maken? Het lijkt op het eerste oog niet logisch, maar eerder kon ik na therapie direct weer goed functioneren. Ik kon de dag erna uren studeren, zonder moe te zijn. Nu weet ik inmiddels dat ik, als Melissa, het niet voelde, maar een of meerdere van mijn delen voelde(n) dat wel. Ik was me er toen niet bewust van. Hoewel het een goed teken is, ik hoor mijn psychologe het al zeggen, voelt het voor mij toch als een stap achteruit. Voorheen bleef ik doorgaan, nu leer ik mijn eigen grenzen kennen. En stiekem vind ik dat best wel stom af en toe.

Ben jij goed in jouw eigen grenzen herkennen? En luister je er ook naar?

Advertenties

Melissa

Deel je gedachten

%d bloggers liken dit: