Liefs Liss

Psychologiestudentje, spelend met woorden, ontdekt het leven

Houd mij

Houd mij

Houd mij, wees bij mij. Laat me voelen dat je er bent, alsjeblieft ga niet weg. Ik kan niet alleen, ik heb je, voor nu, heel even heel hard nodig. Houd mij, wees bij mij. Laat me niet los, maar laat mij voelen dat jij bent. Hier, nu, bij mij. En dat ik niet alleen meer ben.

Soms kan een aanraking zo veel meer betekenen dan duizend woorden kunnen doen. Het is zelfs een van de basisbehoeften. Net als eten en drinken is het eigenlijk een van de meest levensbelangrijke dingen die er bestaan. Onderzoek heeft zelfs uitgewezen dat aanraking bij vroeggeboren kinderen op een IC positieve effecten heeft. *

Gek is dat niet, als je bedenkt dat we als baby negen maanden in de buik van onze moeder vertoeven. We voelen iedere beweging die zij maakt door middel van de huid, nog voor we ook maar licht of geluid kunnen waarnemen. Onze huid is dus voor de geboorte al het belangrijkste orgaan dat we hebben. Helaas is onze huidige cultuur zo ingericht dat we de kracht van aanraking nog wel eens vergeten.

Ook in de GGZ is het absoluut ‘not done’ om nabijheid te bieden aan een cliënt door middel van een aanraking. Sommige psychologen en behandelaren trekken zich er gelukkig niet zo veel van aan en doen gelukkig wat werkt. Een hand op je schouder, een arm om je heen… Soms kan het zo veel meer helen dan enkel de woorden kunnen. En daarom pleit ik ervoor: doe wat werkt. Durf buiten de lijntjes te kleuren. Houd mij.

*Modrcin-Talbott, M. A., Harrison, L. L., Groer, M. W., & Younger, M. S. (2003). The biobehavioral effects of gentle human touch on preterm infants. Nursing Science Quarterly16(1), 60-67.

Advertenties

Melissa

Deel je gedachten

%d bloggers liken dit: