Liefs Liss

Psychologiestudentje, spelend met woorden, ontdekt het leven

Terugblik

Terugblik

Gisteren schreef ik na lange tijd weer een stukje. Ik schreef over mijn goede voornemen, maar ook dat ik zou terugblikken op 2019. En hier is ‘ie dan: mijn terugblik op 2019! Het was een bewogen jaar, een jaar met vele ups en downs. Een jaar waarin ik ontzettend mooie en lieve mensen heb leren kennen, waarin vriendschappen hechter werden, maar bovenal het jaar waarin ik heb geleerd dat ik de enige ben die de juiste keuzes kan maken voor mezelf. Misschien was dat wel de meest waardevolle les van het afgelopen jaar: voor jezelf kiezen is niet egoïstisch, het is dapper en het mooiste cadeau dat je jezelf kunt geven.

Vriendschap

Het afgelopen jaar heb ik zo veel mooie en lieve mensen mogen ontmoeten en beter leren kennen. Ik heb ervaren dat vriendschappen dieper en waardevoller kunnen worden, juist als je ook de lastige en zware dingen des levens met elkaar kan en durft te delen. Zo zijn Soof en ik dichter naar elkaar toe gegroeid, is onze vriendschap hechter dan ooit geworden en kan ik niets anders dan dankbaarheid daarover voelen. Het spreekwoord ‘gedeelde smart, is halve smart’ lijkt echt op te gaan. Lieve Soof, lief vriendinnetje, ik ben dankbaar dat jij in mijn leven bent, dankbaar dat ik jou tot een van mijn beste vriendinnetjes mag rekenen. Urenlange telefoongesprekken over de meest uiteenlopende onderwerpen, whatsapp’jes die echt onder ons moeten blijven, maar vooral de band die nog beter is geworden… Dankjewel dat jij jij bent!

Bijzondere ontmoetingen

2019 stond voor mij ook in het teken van bijzondere ontmoetingen met prachtige mensen. Ik kreeg de kans om weer aan de slag te gaan bij 113, ik leerde een ontzettend goede fotografe kennen en ik mocht interviews geven aan fantastische journalisten. Het was een jaar waarin ik grenzen over ben gegaan zonder er een moment spijt van te hebben. Een fotoshoot voor de LINDA, opnames van ZEMBLA en het bijwonen van de uitzending Een Tegen Eenzaamheid voor mijn lieve vriendinnetje Nadï. En wat voor mij misschien nog wel het allermooiste was die avond: een ontmoeting met Erik Scherder!

Verdriet

Helaas was niet alles zo mooi en bijzonder het afgelopen jaar. In mei overleed mijn lieve opa en besloot ik, na lang twijfelen, om toch naar de begrafenis te gaan. Ik zal jullie de details besparen, maar het was ongelooflijk heftig om daar te zijn. Een geheim, dat ik jarenlang bij me gedragen had, heb ik enkele jaren geleden op tafel gegooid. Daarna heb ik het grootste gedeelte van mijn familie niet meer gezien. De begrafenis was een emotioneel weerzien en helaas niet op een positieve manier. Tegelijkertijd voelde ik me ontzettend sterk dat ik mijn opa nog een laatste eer kon bewijzen en afscheid van hem heb kunnen nemen. En daar ben ik vooral heel dankbaar voor.

2020

Voor 2020 heb ik niet veel dromen of wensen. M’n goede voornemen beschreef ik gisteren al: meer schrijven. Mijn allergrootste wens voor het komende jaar is herstellen van mijn eetstoornis. Mijn trauma’s verwerken en een fantastisch bacheloronderzoek neer gaan zetten. Ik ben nog altijd vastbesloten om dé behandeling voor anorexia nervosa uit te vinden! Want er overlijden nog altijd te veel mooie mensen aan deze vreselijke ziekte.

Wat zijn jouw goede voornemens? Heb je die? En wat wens je jezelf en anderen toe voor het komende jaar?

Advertenties

Melissa

Deel je gedachten

%d bloggers liken dit: